Saturday, April 6, 2013

Saturday, March 30, 2013

RJ

I will never do again those kind of bad things.I will go straight to my way with you .I swear to my buddha and to you .Please forgive me .I won't do it again.Please believe me .I need your trust .
Janis

I have got some kind of feeling but that makes me so weak .I wish to be with you this time . when we could be together  , tell me when !

they can't take what's OURS !

Wednesday, March 6, 2013

Myanmar Lady :)


ေနကြယ္ရထား

အမွတ္မထင္ပါဘဲ ကံ့ေကာ္၀တ္ဆံေတြက ၀ါခဲ့ၾကတယ္
ေနကြယ္တိုင္း ၫႈိးေရာ္ေပးရတဲ့အထဲမွာ ငါ့လိပ္ျပာေတြ မပါဘူး။
ထူးခတ္ခံထားရတဲ့ ငါ့ရင္ဘတ္တစ္ျခမ္းကို
ငံု႔ၾကည့္သံေ၀ဂရ ေနာင္တဆိုတာေတာ့ မရိွခဲ့ဘူး။
ဆိတ္ဖလူးပြင့္ေတြေၾကြတဲ့နံနက္ခင္းမွာ
မပြင့္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ရနံ႔ေတြကိုျပန္ေကာက္
ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာပဲ ကိုယ္ျပန္လမ္းေလ်ွာက္ခဲ့တယ္။
ငါ့လက္နဲ႔ မေဆာက္ခဲ့တဲ့ေတာင္တန္းကို
ငါ... မျဖန္သန္းခ်င္တာ ဆန္းသလား ။

(ခဲြခြာခဲ့ရတဲ့ေန႔ကစလို႔)
ခ်စ္ေသာတစျပင္ေလးမွာ ကဗ်ည္းျပာရီေတြလြင့္ေ၀ ။
ဘာတတ္ႏိုင္ဦးမွာလဲ
ဟိုးမွာ... အေမွာင္ျဖဴျဖဴေတြက ျမဴးလြင့္ေနတယ္။
ေနာက္ဆုံးေတာ့...
ရထားက ဘူတာ႐ုံကိုထားၿပီး ထြက္ခြာသြားရရဲ႕
ဥၾသသံရယ္၊ ဖိနပ္ကေလးတစ္ဖက္ရယ္... စကားပြင့္ေလးေတြရယ္
မိုးရြာၿပီးက်န္ခဲ့တယ္... ။

မေနာ္ဟရီ
ပန္းေလွ

ေမာ့ၾကည့္ေနဆဲမွာ
တိမ္တစ္စဟာေပ်ာက္ဆုံးသြားခဲ့
နာက်င္ကိုက္ခဲမႈေတြသာ
ရင္မွာက်န္ရစ္
ျပန္မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ အိပ္မက္ေတြကိုေတာ့
ၾကိဳးေလ်ာ့ဂစ္တာတစ္လက္လို
ျပန္ညႇိဖို႔ ၾကိဳးစားေနမိ...
အသိတရားလက္လြတ္စြာေလ... ။
မ်ားလိုက္တဲ့မာယာေတြ
ကမၻာေျမက
ဘာလုိ႔မ်ားလက္ခံထားတာပါလိမ့္
ၿငိမ့္ၿငိမ့္သာသာစီးေမ်ာေနတဲ့
ပန္းေလွေတြ
ပန္းတိုင္ကိုအတူေရာက္ကာ
ေပ်ာ္ႏိုင္ၾကမွာလို႔
ဘာလို႔မ်ားမိုက္မဲစြာ
လက္ခံထားခဲ့မိတာပါလိမ့္။
ခရီးရဲ႕တစ္ဖက္တစ္ခ်က္
၀ဲဂယက္ေတြ...
ကမ္းေျခ ၿမိဳ႕ေတြ
ၿပီးေတာ့... တိုက္ခုိက္ခံရမႈေတြ
ဒါေတြကို
ဘာလုိ႔ေမ့ထားခဲ့မိတာပါလိမ့္။
သတိ၀င္လာခ်ိန္မွာ
ပန္းေလွမ်ားစြာ
တခ်ဳိ႕... ကမ္းကပ္ခဲ့ၾက
တခ်ဳိ႔... နစ္ၿမဳပ္ခဲ့ၾက
တခ်ဳိ႕... အတူစီးေမ်ာဆဲ
မ်က္၀န္းအသိထဲ
မၾကည္လင္စြာ... ။
ဟင့္အင္း
အဲဒါ...
ပန္းေလွေပၚက မိုးေရစက္ေတြမဟုတ္ပါဘူး
ကၽြန္မရဲ႕မ်က္ရည္ေတြပါပဲ... ။

မေနာ္ဟရီ
မေဟသီ၊ ေမ၊ ၁၉၉၆။
အမ်ားကေျပာတဲ့မိုက္မဲျခင္းေတြရယ္

အိမ္ကေလးရယ္ ... ငါရယ္ ...
အျမင္မဲ့
ယိုင္နဲ႔ေနခဲ့တဲ့ငါ့အိမ္ကေလး
က်ားကန္ျခင္းမဲ့ ... ။
အမ်ားကေျပာတဲ့
မုိက္မဲျခင္းေတြကိုသာ
အိမ္ကေလးရဲ႕ပတ္ပတ္လည္မွာ
ဆင့္စီထားခဲ့ရ
ငါ့ဦးေခါင္းကေတာ့
ဘာမဆိုေျပးတုိက္ပစ္လုိက္ဖို႔
မာနေတြနဲ႔ မာေက်ာေနခဲ့။
အိမ္ကေလး...
ငါ... အေ၀းႀကီးထိ
ခရီးဆက္ရဦးမွာ ...
ရာသီဥတုဒဏ္ေတြ နတ္ဆိုးေတြရဲ႕အေမွာင့္ပေယာဂေတြ...
အၿမဲစိမ္းသစ္ေတာႀကီးေတြ ... လက္ၫႈိးေတြ...
အမ်ားႀကီးဝကံရဦးမွာ ...
ငါ့မွာကာရန္ေပးစရာဆိုလို႔
အမ်ားကေျပာတဲ့ မိုက္မဲျခင္းေတြသာရိွရဲ႕။
မင္း... မျမင္ရတဲ့အိပ္မက္ေတြနဲ႔
ငါ... ေလာကကို ေမ့ေလ်ာ့ေနမိတဲ့အခါတုိင္း
ညစာမဲ့... ေနေရာင္မဲ့ ... မင္းအတြက္
ငါ့အိပ္မက္ေတြဟာ ေဆးဖက္မ၀င္ႏိုင္တဲ့အခါတုိင္း
မိုးစက္ေတြ ... ကံ့ေကာ္ရနံ႔ေတြ
စိန္ပန္းေၾကြေတြ... ေရတမာေတြၾကား

ငါ... နာဖ်ားေနတဲ့အခါတုိင္း...
အမ်ားကေျပာတဲ့
မိုက္မဲျခင္းေတြရဲ႕အဆိပ္သင့္တဲ့ဒဏ္
ငါခံရတုိင္း...
အမ်ားၾကိဳက္စကားလုံးေတြနဲ႔
မင္းကို ...
က်ားကန္မေပးႏိုင္ခဲ့တာ
ခြင့္လႊတ္ေပးခဲ့ပါ ... ။
ေလာကမွာ ဘာအလိုအပ္ဆုံးလဲ ...
သိကၡာ
ပညာ
မာန
ေဆာက္တည္ရာမရ ရြတ္ဆိုေနခဲ့တဲ့
ေမးခြန္းေတြလည္း ပ်ံ႕က်ဲ
အိမ္ကေလးရဲ႕ရင္ခြင္ထဲမွာ
လွဲက်င္းပစ္လုိက္ဖို႔ရာကလည္း ... မျဖစ္ႏိုင္
ရွင္းလင္းျပဖို႔ရာကလည္း မျဖစ္ေသး
ရာဇ၀င္သစ္ေတြ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေနခဲ့ ။

အမွားအယြင္းေတြရဲ႕သားေကာင္
အမွန္တရားရဲ႕ေနာက္ေတာ္ပါး
ပါးနပ္မႈရိွရက္နဲ႔ အသုံးမခ်သူေလ ...
ခုေတာ့လည္း ...
သုံ႔ပန္းလုံးလုံးကိုျဖစ္လို႔ ... ။
ရြက္ေၾကြေတြလုိ
ဦးတည္ရာမဲ့လြင့္ေမ်ာပစ္လိုက္ခ်င္ရဲ႕
ဒါေပမယ့္ ...
ယုိင္နဲ႔ေနေသးတဲ့
ငါ့အိမ္ကေလးကို
ငါဘယ္လုိပစ္ခြာသြားရက္ပါ့မလဲ...
အမ်ားကေျပာတဲ့
မိုက္မဲျခင္းေတြသာ
ခရီးရွည္ေနခဲ့ေပါ့ ... ။
ခုဆိုရင္ ...
ငါရယ္ ...
ငါ့အိမ္ကေလးရယ္
အမ်ားကေျပာတဲ့ မိုက္မဲျခင္းေတြရယ္
အမ်ားကေျပာတဲ့ မိုက္မဲျခင္းေတြရယ္
ငါ့အိမ္ကေလးရယ္
ငါရယ္ ......
မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာ ....
ရာစုမ်ားစြာတိုင္ထိ ။
သိုးတစ္ေကာင္ရဲ႕ဒ႑ာရီ

တကယ္တမ္းက်ေတာ့
ငါ့လက္က ဖိတ္က်သြားတဲ့သစၥာတရား
သိပ္မမ်ားပါဘူး ခ်စ္သူ
လူမည္႐ုံေလးပါ။
ေတြ႕လား...
ေမတၱာတရား... ေရွ႕ထားဟန္ျပရင္ပဲ
လူရာမ၀င္ေတာ့သလို
မ်က္ႏွာညိဳျပေနလုိက္ၾကတာ...
ၾကာလာေတာ့လည္း...
သိုးမည္းေတြထဲ ျဖဴေနသူ
အလယ္လူအျပစ္ျဖစ္မွာစိုးလို႔
မိုးခါးေရတစ္ခြက္
ခပ္သြက္သြက္ေမာ့ေသာက္လုိက္တယ္။
ၾကမ္းတမ္းစြာစီး၀င္သြား
ႏွလုံးသားတစ္ေလ်ွာက္
ေဖာက္ျပန္မႈတုိ႔႐ုန္းထ
ဘ၀သိကၡာ...
ငါ... ျပန္မရႏိုင္ေတာ့ပါလား။
ခ်စ္သူေရ
ကိုယ့္ကိုခြင့္မလႊတ္လိုက္ပါနဲ႔။

မေနာ္ဟရီ
ရင္ခုန္ပြင့္၊ ဒီဇင္ဘာ၊ ၁၉၉၃
အိပ္မက္

သိပ္ေခ်ာက္ေခ်ာက္ခ်ားခ်ားႀကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး
ေလ႐ူးေတြတုိက္ေနတဲ့ေႏြဦးလို
မငိုဘဲမ်က္ရည္က်ေန႐ုံပါပဲ...
ရြက္၀ါေတြေၾကြေနသလိုေပါ့... ။
ရွပ္တုိက္ေျပးလႊားေနရတဲ့ေျမျပင္
မင္းရင္ခြင္ျဖစ္သင့္ေစခ်င္ခဲ့
အိပ္မက္ရဲ႕အျပင္ဘက္
ေျခတစ္ဖက္မွမခ်ႏိုင္ေသးသေရြ႕ေတာ့
ဦးေမာ့ေနေသးတဲ့မာနတခ်ဳိ႕ဟာ
ေ၀းကြာျခင္းရာသီထဲ
စိမ္းေ၀ဆဲျဖစ္ေနဦးမွာ... ။
အီေကြတာရပ္၀န္းက
အၿမဲစိမ္းသစ္ေတာေတြရဲ႕အတြင္းဘက္
တစ္ခ်က္ေလာက္ေစာင္းငဲ့ၾကည့္စမ္းပါ
ရြက္၀ါတခ်ဳိ႕
စိမ့္၀င္သြားခဲ့တဲ့ေျမျပင္
ရင္ခြင္တစ္ခုျဖစ္ခဲ့ရင္။

မေနာ္ဟရီ
ကေလး... သို႔

ကေလးေရ...
မုန္တိုင္းေတြဟာေမာပန္းလာတယ္
ဘယ္မွာလဲ... ခိုလႈံနားစက္ရာတဲ့
မနက္ျဖန္ေတြဟာ
အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနၾကေလရဲ႕။

ကေလးေရ
ႏႈတ္ခမ္းေတြကိုၾကားရလား...
စကားလုံးမ်ားစြာက ခုန္ထြက္လာရဲ႕
အသိသညာေတြဟာ... ကြန္ပ်ဴတာေတြလိုပဲ
အီလက္ထေရာနစ္ ခလုတ္တစ္ခု ပိုင္ဆိုင္ထားရမယ္... ။

ကေလးေရ...
မ်က္၀န္းေတြကိုဖတ္တတ္ၿပီလား...
ေယာင္မွားသံသယေတြသာရရိွခဲ့
ယုံၾကည္မႈေတြဟာ... အိပ္ရာမထႏိုင္ၾကေသးဘူး
မူးယစ္ေနတာမ်ဳိးမဟုတ္ဘူးေလ... ။

ကေလးေရ...
ႏွလုံးသားေတြေပ်ာက္ေနတယ္
ဘယ္သူမ်ားခိုးယူသြားပါလိမ့္
တစ္ေယာက္တည္းကလား...
အမ်ားႀကီးကလား...
ႏွလုံးသားေတြကိုရွာေဖြဖို႔
ႏွလုံးသားမ်ားစြာ ဖြင့္ရွာရေတာ့မွာ။

ကေလးေရ...
ပန္းေတြကိုခိုးခူးမထားနဲ႔ေနာ္
အေပ်ာ္ဆိုတာတခဏ...
ေၾကြက်သြားတဲ့ပန္းပြင့္ေတြလိုပဲ
ထာ၀ရမတည္ၿမဲဘူး
ဆူးစူးတတ္ေသးတယ္... ။

ကေလးေရ...
အိပ္မက္ေတြကိုေတာ့
ခ်ဳိးမေကြ႕ခဲ့လိုက္ပါနဲ႔
ပစၥဳပၸန္ရဲ႕အရိွတရား
ခါးသက္လြန္းလွပါတယ္...
တြယ္ၿငိေနတာလည္း မဟုတ္ပါဘဲ
ခြာခ်မရႏိုင္ခဲ့...
ကိုယ္တို႔ရဲ႕အေဆာင္အျဖစ္
အိပ္မက္ေတြကိုပဲ ခ်စ္ရေတာ့မွာ... ။

ကေလးေရ...
ခႏၲီစတရား... တဲ့
ပညာရိွစကားနဲ႔သာဆုိခဲ့ရ
သက္သာရာရေအာင္ေလ...
အမွန္က... အားမတန္၊ မာန္ခ်... တဲ့
အဲဒါေတြနဲ႔ပဲ
ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္လွည့္စားေနခဲ့ရ
တစ္ဘ၀စာမို႔သာေနာ္... ။

ကေလးေရ...
သင္ခန္းစာေတြေလ...
သင္ခန္းစာေတြ...
ပ်ားရည္ဖြပ္ထားရသလိုပါပဲ
အရသာကေတာ့ခ်ဳိပါရဲ႕...
ဒါေပမယ့္... ဒဏ္ရာေတြက နာက်င္လြန္းတယ္။

မေနာ္ဟရီ
၀၁.၀၈.၁၉၉၄
“ေရရွည္ၾကည့္ၿပီးေရြးခ်ယ္ပါ”

ကိုယ့္ဘဝမွာ ေရရွည္ စိတ္ေက်နပ္မွဳ၊ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္မွဳ၊ စိတ္ရဲ့လံုၿခံဳမွဳ၊ ေအးခ်မ္းမွဳကို ေပးႏိုင္တဲ့အရာေတြဟာ public opnion လို႔ေခၚတဲ့ ဘာမွမခိုင္ၿမဲတဲ့ ခုတစ္မ်ိဳး ေတာ္ၾကာတစ္မ်ိဳး ၿဖစ္တတ္တဲ့ အမ်ားရဲ့ အထင္အၿမင္၊ အထင္ၾကီးမွဳ၊ အထင္ေသးမွဳ၊ ေဝဖန္မွဳေတြနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ဘူး။ သူမ်ားကို္ယ့္ကို အထင္ၾကီးလို႔ ေပ်ာ္ရတယ္ဆိုတာ….. သူတို႔အထင္ၾကီးတာလည္း ခဏပဲ။ သူတို႔အထင္ၾကီးလို႔ ေပ်ာ္ရတယ္ဆိုတာလည္း ခဏပဲ။
ကိုယ့္ဘဝမွာ ေရရွည္ စိတ္ေက်နပ္မွဳ၊ စိတ္ေအးခ်မ္းမွဳရမယ့္ အလုပ္မ်ိဳးကို ပိုၿပီးဦးစားေပး စဥ္းစားၿပီးေတာ့ လုပ္သင့္တယ္။ ခဏေလာက္ပဲ သူမ်ားအထင္ၾကီးမယ့္ကိစၥ၊ ခဏေလာက္ပဲ သူမ်ား ခ်ီးမြမ္းတာခံရမယ့္ကိစၥကို အခ်ိန္္ေတြ အကုန္ခံၿပီးေတာ့ လုပ္ေနဖို႔ မသင့့္ဘူး။
ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက
Tညီမေလးအတြက္ စကားလက္ေဆာင္(၁၁)
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

ညီမေလးေရ....
ခ်စ္သူအေပၚ အရာရာ ေပးဆပ္ျပီးခ်စ္တာပာာ မိန္းကေလးေတြအတြက္ မပာုတ္ပါဘူး။ မိန္းကေလးပာာ ခ်စ္သူအေပၚ ေပးဆပ္စရာ မလိုဘူး။ မိန္းကေလးဆိုတာ ေပးဆပ္မႈကို ခံယူဖို႕ သက္သက္ပဲ ျဖစ္တယ္။

မိန္းကေလးေတြရဲ႕ ဘ၀ပာာ သိပ္သနားဖို႕ ေကာင္းတယ္။ သူတို႕လည္း လူပဲေလ။ ခ်စ္တတ္တယ္။ ခံစားတတ္တယ္။ ခ်စ္သူရဲ႕ အခ်စ္ကို ရခ်င္ႀကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖြင့္ေျပာဖို႕ ဆိုတာ မျဖစ္နိုင္ဘူး။

မိန္းကေလးက ဖြင့္ေျပာျပန္ရင္ ေယာက္်ားေလးက တန္ဖိုးမထားတတ္ႀကဘူး။
ဖြင့္မေျပာရင္လည္း မိန္းကေလးခ်စ္ေနတာကို ေယာက္်ားေလးက မသိဘူး။ ဒါ့ေႀကာင့္ မိန္းကေလးေတြရဲ႕ ဘ၀ပာာ သိပ္သနားစရာ ေကာင္းပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အားမငယ္ပါနဲ႕ ။သဘာ၀ နည္းလမ္းေကာင္းေတြ အမ်ားႀကီး ႐ိွပါတယ္။

ညီမေလးရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ပာာ ခ်စ္သူက မက္ေမာေလာက္တဲ့ အလွတရားမ႐ိွလည္း ကိစၥမ႐ိွပါဘူး။ ပကတိ ျဖဴစင္ေနဖို႕ပဲ လိုတယ္။
အခ်စ္ဆိုတာက အလွတရားကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အေျခခံေနေပမယ့္ ေမတၱာဆိုတာက ဘာကိုမွ အေျခမခံဘူး ညီမေလး။

ေမတၱာပာာ သံေယာဇဥ္ကိုပဲ အေျခခံေနတာပါ။ သံေယာဇဥ္မဲ့ေမတၱာကေတာ့ ပါရမီ႐ွင္ေတြပဲ ျဖစ္နိုင္တာ။ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ပာာ သံေယာဇဥ္ေတြ ျဖစ္ေနႀကျပီဆိုရင္ တစ္ေန႕ေန႕မွာ ခ်စ္ခြင့္ပန္လာမွာ ေသခ်ာတယ္။

ခ်စ္ခြင့္ပန္လာတိုင္း ျပန္ခ်စ္ဖို႕ေတာ့ မျဖစ္နိုင္ဘူး။ ကိုယ့္ကို ခ်စ္ေနတဲ့လူပာာ ေပးဆပ္မယ့္လူးလား။ သိမ္းပိုက္ရယူမယ့္လူလား ဆိုတာ ေ၀ဖန္ျပီး ဆံုးျဖတ္သင့္တယ္။ ခ်စ္သူက ခ်စ္ခြင့္ပန္လာလို႕ အေပ်ာ္လြန္ျပီး အေျဖမေပးရဘူး။ အႀကံသမားျဖစ္ေနရင္ က်န္ရစ္ျဖစ္ေနတတ္တယ္။

လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေျပာေနတယ္။ အခ်စ္စစ္ အခ်စ္မွန္ ဆိုတဲ့ စကားလံုးပါ။ အခ်စ္မွာ အတုအစစ္မ႐ိွပါဘူး။ အခ်စ္ပာာ အခ်စ္ပဲ။ အခ်ိန္မေ႐ြး ပ်က္ဆီးျခင္းသေဘာကို ေဆာင္တယ္။ပ်က္ဆီး သြားတဲ့အခါ လူေတြက အတုအေယာင္ အခ်စ္လို႕ ထင္ေနတယ္။ မပာုတ္ပါဘူး။ အခ်စ္ပာာ အနိစၥပဲမို႕ ပ်က္ဆီးတတ္တာကို အထင္လြဲတာပါ။

ေမတၱာဆိုတာလည္း ပ်က္ဆီးတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေမတၱာပာာ ျဖဴစင္တယ္။ အတိုင္းအတာ တစ္ခုထိ ခိုင္မာတယ္။ မိန္းကေလးတိုင္းပာာ ကိုယ့္ရဲ႕ ခ်စ္သူပာာ ခ်စ္တာလား ေမတၱာလား ဆိုတာ ေ၀ဖန္နိုင္ရင္ ေကာင္းပါတယ္။

ခ်စ္သူေတြ ခိုင္ျမဲႀကပါေစ။